viernes, 25 de abril de 2008
poesia salvaxe, gracias...
Aos que nos axudaron a facer realidade: Maxi e Dani, a súa amabilidade e disposicion, a súa logistica de barricada, a inmediatez das súas solucións, fixeron posible a actitude xenerosa dos poetas.
Estes, empezando por Marcos Lorenzo, xestor municipal escelente, poeta e amigo, todo un luxo no proceso de materializacion e conclusion do proxecto.
Maria Lado, Lucia Aldao, Victor M. Diez, amigo entrañable, David gonzalez, O Leo, Estevo Creus, camilo Franco, e Carlos Oroza e Carlos Rivas, manuel cortes, todos, connosco incluídos, gozamos dunha polifonia de voces libres, tenras, rabiosas, xenerosas, insurrectas, irredentas, ousadas e valentes que hau feito destes dias un acontecemento cidadán cuxa transcendencia, cremos, escápallenos.
Grazas a todos pola salvaxe poetica da vida que nestes dias fíxose patente, en voo rasante e solidario.
viernes, 4 de abril de 2008
lunes, 31 de marzo de 2008
poema de LEY DE VIDA, David Gonzalez
EL TIEMPO NO ESPERA POR NADIE
--
http://aguazzero.blogspot.com
jueves, 27 de marzo de 2008
de la bendita mala suerte, puñado de poemas para regresar silvando
EXCUSA
no:
no trabajo en los talleres de ninguna empresa armamentística
ni como obrero ni en cualquier otro puesto de los distintos niveles del escalafón:
encargado maestro perito ingeniero director general
o dueño supremo de ninguna de esas empresas armamentísticas
ni como es natural poseo tampoco acciones en bolsa de ninguna de esas compañías
que se dedican a fabricar y vender ARMAS con las que después se asesina
a seres humanos de todas las razas y colores y condiciones habidas y por haber:
no:
no trabajo en el ramo de la construcción
de la construcción de muros de cemento o piedra o de alambradas
ni como peón de albañil ni en cualquier otro de los innumerables puestos del escalafón:
topógrafo albañil encargado maestro perito ingeniero director general de las obras
o dueño supremo de cualquier empresa relacionada con el ramo de la construcción
de muros de cemento armado o piedra o alambradas de espino
y se da por hecho -mi palabra es el hecho- que no poseo acciones en bolsa de ninguna empresa
del ramo de la construcción
del ramo de la construcción de miedo y odio
que enfrenta o separa familias divide conciencias y le cierra el paso a las libertades individuales y:
no:
tampoco soy un uniforme que patrulla a pie en motocicleta coche todo
terreno tanque tanqueta lancha rápida barco avión avioneta o torres de control
por los alrededores de esos muros de cemento o piedra o de esas alambradas de espino ELECTRIFICADAS
a la caza de inmigrantes i-legales que son el espejo que nos devuelve nuestro propio y aún cercano pasado:
no:
no asesino a sangre fría focas o crías de foca con rifles o porras como tampoco arponeo
o asesino a sangre fría asimismo a ballenas o a crías de ballena o a cualquier otro ser
vivo
de una especie ANIMAL inocente indefensa o en vías de extinción:
no:
yo no trabajo en ninguna de esas historias o en otras de parecidas o semejantes circunstancias:
no:
lo siento:
yo no tengo
vuestra EXCUSA:
yo no tengo
crías
que alimentar.
lunes, 17 de marzo de 2008
un poema inedito, de DAVID GONZALEZ
AMPUTACIONES
el hombre
era manco
pero durante un instante
mientras me pegaba
un buen corte de mangas
pude verle claramente el brazo,
el corazón


