Mostrando entradas con la etiqueta CLUB DE LECTURA FERROL. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta CLUB DE LECTURA FERROL. Mostrar todas las entradas

sábado, 11 de enero de 2020

Lucia Aldao connosco (O Luns 20 de Xaneiro 2020)




1.
Eu ó teu país fun brillar
e soltáchesme a noite para que me trabase.
Sobráronme campos de maínzo que atravesar radiante
mentres fuxía do animal esvelto da túa ansia.
Nunca queda claro se correr é de valentes
ou de covardes
e a min non me incomoda este verso,
gústame.
Gústame como a ti che gustan outras cousas que eu non tolero.
Todo o que desbasto para soar máis prudente:
“hai xente á que lle debe resultar tremendamente atractiva a displicencia”
Todo o que afío para soar máis inflexible aínda:
“non deberías conformarte con este sucedáneo de historia importante”
Demonízame agora, agora si.
Pero aclaremos
que roubar di máis da persoa que da súa necesidade.
Pensa que gran parte dos libros que lemos
sobreviven tan só a unha lectura.
A estas alturas poderías ter asumido que todo importaba a metade porque ía calor,
que se nos foron das mans as mans e fixemos do estómago un after.
Ese querer verboso.
Aquel posgrao en falsidade.
Droga por nós,
que a unha illa deserta levaríamos un xesto.
Droga por nós,
que non se pon o sol nas nosas bocas.
A frase “dime algo que eu non saiba”,
sorna fóra,
é agora a miña petición máis firme.
Ponlle nome ti a todo o que non pagou a pena,
atrévete a facer da palabra
líquido de contraste.
Droga por nós,
que non aguantou o noso amor a luz do día.







Lucía Aldao


Nacín en febreiro do 82. Son do barrio coruñés dos Mallos. Manteño unha relación moi estreita coa palabra desde sempre, ben sexa coa palabra escrita, lida, falada ou cantada. Poucas cousas fixen na vida que non estivesen relacionadas con ela. 
Traballo profesionalmente na poesía escénica desde 2005 coa tamén poeta María Lado. Xuntas somos aldaolado. Creamos espectáculos de poesía que adornamos con humor e música e cos que xiramos continuamente polos escenarios máis variados. Vivimos da oralidade. 
Todo isto antes era noite é o primeiro libro individual que publico. Non foi sen tempo. 

miércoles, 8 de marzo de 2017

VICTOR M. DIEZ, O POETA CON NOS

PERO SE OYE
Los domingos un cadáver. Erguido.
Cruza pálido el umbral del cabaret.
Un cadáver con guantes
tacones de bailarín escenario botas de aviadores
alemanes en los pasillos. Labios pintados:
la cantante grita, oídlo, en las habitaciones interiores.
                                                                                                                                                                                                                                           Ropa de escenario deshecha, su voz
de cantante grita. Pequeña ciudad grita.
Baile, baile, baile... y morfina alemana en los apartes.

Aquí nació Buenaventura Durruti, el héroe o
el gran perro malnacido.
La ciudad es un agente doble.
Fotografías de un baile, músicos vencidos
fumando en las traseras.
Los domingos un cadáver familiar...

Espías delatores habitaciones falsas fosas paseados.
La memoria de lo no vivido en primera persona,
así desordenada, se vivifica.
Una música sin partituras; canción de escombros
en la ciudad ocupada; tumbas sin nombre.


LOS INVITADOS
Maldito baile obligatorio.

Las ropas vacías y perfectas sobre las camas
esperan su carga.
Los invitados están desnudos
y callados como piedras
en sus pequeñas cajas de impaciencia.
Pueden oír los ensayos de la orquesta
y un bullicio futuro que repiten
como un imaginario coro de espías.


MIS AFUERAS
La locura es un idioma sagrado.
Lengua viva en la cabeza. Silencio en el corazón.
Hay en mi casa treinta ramos secos de mujer.
Me despierto en el cuadro de los sueños;
pintado sobre la tela:
                   el día es un atentado.

Sonajeros hay en mi cabeza.
Talismanes encordados. Casa, cuerpo, soledad.



Víctor M. Díez nació en León en 1968. Poeta, actor.

Realizó estudios de Psicología y Filosofía en la Universidad de Salamanca. Ha trabajado como programador informático, camarero, gestor cultural, redactor, castañero, actor…

Es autor de los poemarios Evaporado va (Ed. Provincia, León. 1996) finalista de la XII Bienal de Poesía «Provincia de León»; Cordura Abajo (Junta de Castilla y León, Valladolid. 1996) Premio Letras Jóvenes; Circo Varado (Nómadas, Oviedo. 1999); Oído en Tierra (De la luna libros, Mérida. 2000) VI Premio «Ciudad de Mérida» de Poesía;  Voz fuera de campo (Icaria, Barcelona. 2004); Ser no representable (De la luna libros, Mérida. 2004); Todo espera un fuego (Antología 1989-2008; Ed. Provincia, León. 2010), Funeral Celeste (Ed. Eolas, León. 2011), Escrito Sonámbulo (Ed. Amargord, Madrid. 2013), Discurso privado (Ed. Eolas, León 2014) Maldito baile obligatorio (Antología del autor. Ed. Liliputienses, Plasencia. 2016) y Todo lo zurdo (Varasek ediciones. Madrid. 2016).

Además ha sido incluido en las antologías y recopilaciones. Ha firmado, guías de viajes, catálogos de pintura y libros de encargo como XXV años de Teatro Corsario (Junta de Castilla y León, Valladolid. 2007) y Decir casa -antología poética sobre el hecho de habitar-  (Trenzametal Edita, Zamora. 2008). Ha sido responsable de ciclos poéticos como Alzado de la ruina (Salamanca, 1996), Pequeñas cosas para el agua (León, 2001), Cuatro Cuartetos (León 2007-2009), Un golpe de dados (León, 2010), Roma en el espejo (León 2013, 2014), Nombrando el porvenir/Encruijada de poetas (MUSAC, León 2014, 2015) y Laboratorio poético (Ayto León 2014, 2015).
Colaborador habitual de revistas literarias y prensa diaria, trabajó para la Semana Internacional de Cine de Valladolid, como redactor de su revista oficial SEMINCI, durante ocho ediciones. Ha coordinado varios Talleres de Escritura Creativa para institutos, centros cívicos,  universidades (León, Duke) y el Ayuntamiento de León.

Como poeta de acción ha colaborado en la última década con músicos improvisadores en diferentes proyectos. Actualmente recorre escenarios nacionales e internacionales con las agrupaciones Sin Red y Morse. Actor de teatro y cine, está inmerso en varios proyectos escénicos y audiovisuales.

Responsable de la organización o comisario
de los ciclos de lecturas poéticas
y actividades culturales:

«Alzado de la ruina» (Salamanca 1996), Ayuntamiento de Salamanca.
«Pequeñas cosas para el agua» (León 2001), C.C.A.N./ Ayuntamiento de León.
«Cuatro cuartetos» (León 2007-2009), para la Biblioteca Pública de León.
«Un golpe de dados» (León, 2010), Ayuntamiento de León.
«Roma en el espejo. Subterráneo de cultura» (León 2013-2017)  Ayuntamiento de León.
«Laboratorio poético» (León 2014-2017). Ayuntamiento de León.
«Nombrando el porvenir/encrucijada de poetas» (León 2014, 2015) MUSAC (Museo de Arte contemporáneo de Castilla y León).
«Programación FERECOR» (2015, 2016).
Semana de Poesía Salvaxe de Ferrol (2007 a 2017)
I Encuentro de poetas latinoamericanos. Canción de las orillas (2017)


También del I Festival Internacional Gaudí de Improvisación (I M P R O/GAUDÍ. León 2002); de las Jornadas “A vueltas con la improvisación” (León 2003) Eventos financiados por instituciones públicas. Y de las Ediciones VII y VIII del Festival Internacional de Improvisación Hurta Cordel (La Casa Encendida, Madrid 2003, 2004).


Ha participado en más de un centenar de recitales, conferencias, performances, mesas redondas y talleres por todo el Estado.